Kayseri’nin Soğuk Sabahları ve İçimde Biriken Sessizlik Kayseri’de sabahlar her zaman biraz sert başlar. Camın kenarına vuran soğuk, sanki gece boyunca içimde biriken düşünceleri de uyandırır. Yirmi beş yaşındayım ve kendimi çoğu zaman yarım kalmış bir cümle gibi hissediyorum. Defterlerim dolu ama içimde anlatamadığım daha çok şey var. O sabah da öyleydi. Ev sessizdi. Annem mutfakta çay koyarken çıkan bardak sesi bile uzak bir hatıra gibi geliyordu. Ben ise odamda, yarım kalmış bir yazının başında, pencereye bakıyordum. Dışarıda gri bir gökyüzü vardı. Sanki şehir bile konuşmak istemiyordu. O gün içimde tuhaf bir özlem vardı. Ne olduğunu adını koyamıyordum ama eksik…
Yorum Bırak